Olimpiyat 3

Başlamaya, nereden başlamalı?

  Çocuklar, eğitimcilerin kontrolünde planlı çalışmalara 6, 7 yaşlarında başlasın denilince , buna pek itiraz olmaz. Buradan başladığımızı varsayalım. Ortalama, günde iki ders saati süre başlangıç olarak yeterlidir. Amaç birinci derecede sağlıklı nesil yetiştirmek. Bu derslerin öğretmenleri de hazır.. Başka alanlarda iş bulmaya çalışıyorlar. Sınıflara göre biraz daha büyük, minik bir spor salonu sayılabilecek mekanların hazırlanması sürerken, yapılacakların kitaplaştırılması çalışmaları da başlatılabilir. Bu çalışmaların yapılabileceği en uygun ortam tıp fakülteleridir. Doktor ve öğretmen, aynı zamanda çocuğun ”obezite” tuzağına düşmesini de engelleyebilecek tedbirleri önerebileceklerdir.
  Uygulamanın bir şekilde başlatıldığını varsayalım. Buradan, böyle başlayınca, alt yaşlarda çocukların fiziksel özelliklerini erken tanımak mümkün olabilecektir.  Fiziksel düzenli gelişmeden asla vazgeçmeden, daha önce belirtilmiş kıstaslara göre spor alanlarına yönlendirme kolaylaşacaktır. Özetle, çocuk on yaşına gelinceye kadar, binlerce saat planlanmış spor eğitimi almış olacaktır.
  Peki, bunları daha farklı ya da daha akılcı uygulamaları kim yapacak? Sağlıklı nesiller yetişmesini sağlayabilecek uygulamalar için kimler karar alacak? Bugün bunlar zaten oluyor, hatta daha da geliştirilmiş programlar uygulamada, diyebilen var mı?
olimpiyatlar
   Araştırmaya gerek yok. Yok! Bugün Türkiye’de devletçe planlanmış, ya da, devleti yönetenlerce planlanması sağlanmış gerçekçi bir ”sağlıklı nesiller yetiştirme ” planlaması yok. Aileler önce okul bulma derdine düşüyor. Sonra çocuğunun dersleri biraz iyi olunca da, daha iyi okul arayışına düşülüyor. Okullarda bir standart yok. Aynı şehirde birbirine çok yakın olup da, hiç benzeşmeyen okullar var. Bu şartlar, çocuğuna göre okul bulabilme konusunda aileleri fazlasıyla zorluyor. Bugünkü uygulamalarla sporcu olarak yarışabilecek çocukların tespit edilip yetiştirilmesi daha çok okul dışı kurumlarca yapılabilmekte. Bir de, özel okul bombası var ki, dünyada benzerleri yok. Birileri zaten puanı yüksek olabilecek çocuk seçme derdinde (ben yetiştirdim deyip ticari hayatlarını sürdürmek isteyenler), birileri de kafasına göre öğrenci yetiştirme derdinde. İşler istedikleri gibi gitmediğinde sosyalleşme, sportif ve sanatsal endişeler yerine sınavlardaki ölçülere göre anlamsız ekstralarla çocuklar iyice bunaltılıyor. Bu yöntemle mi sağlıklı nesiller yetişecek, iyi, başarılı sporcular bulunup yetiştirilecek? Buralarda da genel olarak sağlık konusuna çok değinmekle birlikte ”sağlıklı nesiller yetiştirme” konularında iyi standartlar yok.
  Bir yerlerden başlamak lazım. Bir şeyleri yazıp, dayatmak lazım. Dünyanın iyileri bunu yapıyor, dünyaya ayak uydurabilmek için de, ya bunları, ya da daha iyilerini yapmak lazım deyip, dayatmak lazım.
Processing your request, Please wait....

Yorumu Onayla

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir